Małgorzata Kwiatek PSYCHOLOG

Gdy zbliżają się urodziny czy każdy inny, ważny moment w życiu dziecka, zastanawiamy się jaki prezent będzie odpowiedni, czyli wniesie w życie naszego dziecka wartość, sprawi mu radość, a jednocześnie nie będzie kolejną zabawką na jakiś krótki moment?

…A gdyby tak podarować dzieciom w prezencie czas?

Obecna sytuacja, w której wszyscy się znaleźliśmy, skłania do refleksji i daje nam rodzicom szansę na wykorzystanie tego czasu do pogłębienia relacji z dzieckiem.

Większość z nas uznaje, że dla budowania głębokiej więzi, podstawowe znaczenie ma przebywanie ze sobą, wspólne spędzanie czasu, podejmowanie różnych aktywności – zarówno takich codziennych , jak i  tych bardziej szczególnych.

Wspólny czas rodzica z dzieckiem, wspólne podejmowanie działań stwarzają okazję nie tylko do wielu wspólnych doświadczeń, ale i współprzeżywania radości, rozczarowań czy smutków.

Ten rodzaj wspólnoty, doświadczanej np. przy wspólnych lekturach na dobranoc, pieczeniu ciasta, czy wspólnym przeżywaniu przygód filmowych bohaterów, zapada w pamięć na całe lata i stanowi podstawę  głębokiej więzi. Buduje także w dziecku poczucie przynależności i bezpieczeństwa, zaspokajając najbardziej podstawowe z dziecięcych potrzeb. Wszystkie bowiem dzieci, potrzebują uniwersalnych wartości w relacji z bliskimi – bezwarunkowej akceptacji, relacji opartej na wzajemnym szacunku i zaufaniu, a także przekazu, który pomaga poznać i rozwijać wewnętrzny potencjał. Potrzebują wspólnie spędzanego czasu.

Spędzany razem czas, to dla rodzica również wyjątkowa okazja, do oddziaływań wychowawczych. Podejmując aktywność z dzieckiem, czy wykonując zwykłe domowe prace, rodzic może demonstrować wzory i przykłady poprawnego wykonywania różnych czynności. Ma także możliwość przekazywania swoich uwag i sugestii w naturalnych sytuacjach i w naturalny sposób.

Wspólne aktywności dają rodzicowi możliwość ciągłego poznawania swojego dziecka- obserwowania powtarzających się zachowań, sposobów radzenia sobie z trudnościami, reagowania na sukcesy i niepowodzenia. Rodzic ma zatem szansę ciągłego poznawania możliwości i ograniczeń swojego dziecka, jego mocnych i słabych stron a także ujawnianych przez nie uzdolnień. Taka wiedza pozwala lepiej dobierać proponowane aktywności i działania, w taki sposób, by jak najpełniej rozwijać potencjalne możliwości dziecka.

Pomysłów na wspólną zabawę z dzieckiem może być naprawdę wiele. To rodzice wiedzą najlepiej, jaka wspólna aktywność najbardziej odpowiada upodobaniom ich oraz ich dzieci. Mogą to być na przykład:

  • gry i zabawy edukacyjne,
  • zabawy plastyczne,
  • czytanie książek,
  • wspólne pisanie opowiadań,
  • wspólne pieczenie czy gotowanie,
  • wspólne rysowanie,
  • zorganizowanie seansu bajkowo-filmowego,
  • wspólne wykonanie prezentów dla bliskich,wspólne pisanie listu czy wykonanie laurki dla tych, za którymi tęsknimy
  • wspólne „nicnierobienie”

I jeszcze kilka myśli dotyczących tego, w jaki sposób rozmawiać z dzieckiem o obecnej sytuacji  zagrożenia.

Szczególnie istotna jest w tej sytuacji świadomość, iż dzieci świetnie odbierają nasze emocje – chłoną jak „gąbka”, więc warto zadbać o to, by nie przekazywać im swojego lęku czy  niepokoju.

Zatem rozmawiać bez paniki, w sposób poważny (dostosowany do wieku dziecka), przekazywać sposoby na zachowanie higieny, ogólnie tłumaczyć sytuację, rozmawiać z dzieckiem o tym co się dzieje i jak każdy z nas w związku z tym się czuje; odpowiednio też filtrując dostęp do informacji. Edukować i zachować spokój.

Bardzo istotne jest, by stworzyć dziecku przestrzeń do wypowiedzenia, czy wyrażenia w inny sposób swych dziecięcych lęków, zadbać o poczucie bezpieczeństwa, co najpełniej dzieję się przez wspólne bycie z dzieckiem i poświęcanie mu większej ilości czasu.

Dzieci bardziej niż inni potrzebują mieć zupełną pewność, że są kochane przez tych, którzy mówią, że je kochają”

Michel Quoist

A co daje większą pewność bycia kochanym i ważnym niż dobrze spędzony wspólnie czas?

Skip to content