czyli o problemach z regulacją emocjonalną dzieci z zaburzeniami sensorycznymi, cz. 1

Nasze zmysły kształtują się już w trakcie życia płodowego. Do podstawowych  z nich należą zmysł dotyku, zmysł przedsionkowy – odpowiedzialny za ruch ciała w przestrzeni oraz proprioceptywny – dający nam świadomość własnego ciała. W trakcie rozwoju mózgu uczą się one współdziałać ze sobą i pozostałymi zmysłami. Ich prawidłowe wzajemne oddziaływanie jest niezbędne do właściwej interpretacji bodźców  napływających z zewnątrz i co za tym idzie prawidłowej reakcji.

Podobnie jest z emocjami – wraz z wiekiem uczymy się lepszej kontroli własnych zachowań emocjonalnych. Im młodsze dziecko, tym jego reakcje na sytuacje, wydarzenia są bardziej spontaniczne. Niektóre typy zaburzeń sensorycznych mogą być przyczyną chwiejności emocjonalnej dziecka, objawiającej się reakcjami nieadekwatnymi do sytuacji.

Dzieci z problemami sensorycznymi, problemami z regulacją są dziećmi bardzo mocno emocjonalnymi, nawet nad wyraz emocjonalnymi.

U dziecka z dysfunkcją integracji sensorycznej, zmysły współpracują ze sobą w sposób zaburzony; odbierają bodźce zbyt słabo lub zbyt silnie, a układ nerwowy nie potrafi skoordynować ich działania. Można by to porównać do orkiestry, w której brakuje dyrygenta.

Małgorzata Kwiatek